Падгледваю людзей у акно і не магу спыніцца. Гэта праблема? [М37]
Каля шасці месяцаў таму выпадкова заўважыў, што з нашага акна на кухні відаць акно суседняга дома праз двор. Не блізка — метраў пятнаццаць. Спачатку выпадкова ўбачыў пару, што займаецца сэксам пры свеце. Я выключыў святло і прадоўжыў глядзець. Не ведаю чаму. Жонка спала, я стаяў з кубкам кавы і не мог адарвацца. З таго часу гэта ператварылася ў рытуал. Я не шукаю іх, але часта апынаюся каля акна позна вечарам. Часам нічога няма, часам нешта ёсць. Я разумею, што гэта не зусім добра — людзі не ведаюць, што іх бачаць. Але адначасова я не лезу да іх, не фатаграфую, нічога не раблю са здабытым. Ягор, 37, з Кастрычніцкага раёна Мінска. Кватэра на пятым паверсе ў доме савецкай забудовы. Жанаты тры гады, дзяцей няма. Жонцы не казаў. Думаю, што з аднаго боку гэта не здрада, з другога — мае нешта да сэксу, бо я часам пасля таго прыходжу да яе ў ложак узбуджаны. Ну, можа гэта тая частка майго я, якую я раней не ведаў? Ці нармальна гэта? Ці гэта пачатак чагосьці, што можа выйсці з-пад кантролю?