Mer sind beidi buddhistisch (konvertiert, nüd kulturell). Helfet d'Achtsamkeitspraxis wirklich gege Eifersucht i de Szene
Mer praktiziere sit zää Jahr Vipassana und Zen, mer gönd jedes Jahr i Retreats, mer meditiere zäme jede Morge. Vor zwöi Jahr hend mer üs ufgmacht für d'Pärchen-Szene, nach langer Diskussion. D'Theorie isch wunderschön: Achtsamkeit lehrt üs, Gfühl ahzluege ohne sie z'identifiziere, Eifersucht wird zur Wuule wo chunnt und wider goht, nüd zu mim Wäse. I de Praxis aber — wenn i sehne, wie mini Frau ime andere Maa is Ohr lacht, denn isch alli Meditation futsch. Es chunnt e huere Bränd, und i bin überrascht jedes Mal. Hender ihr es ähnlich erläbt? Wie integriert me d'Sitzpraxis mit dene Erläbnisse? Oder isch es e Illusion, dass me da emotional immun chunnt werde?