Στα 44 κατάλαβα ότι με τραβάνε γυναίκες. Στον άντρα μου δεν έχω πει τίποτα

Πριν τα Χριστούγεννα, κουζίνα φίλης, τρεις τη νύχτα, τέσσερις γυναίκες και μπουκάλι κόκκινο. Μία, γύρω στα 38, άρχισε να με αγκαλιάζει στην πλάκα. Μετά όχι στην πλάκα. Δεν φιληθήκαμε, αλλά ένιωσα σωματικά ότι με τραβούσε πολύ περισσότερο από όσο θα έπρεπε. Έφυγα σε σύγχυση. Από τότε άρχισα να προσέχω. Στον δρόμο, στη δουλειά, στο σούπερ. Πριν κοιτούσα γυναίκες και σκεφτόμουν ‘‘ωραίο φόρεμα’’. Τώρα κοιτάω και σκέφτομαι άλλα. Με λένε Μαρία, [Γ44], παντρεμένη δεκαπέντε χρόνια, δύο έφηβα, στη Νέα Παραλία στη Θεσσαλονίκη. Με τον άντρα μου είναι ΟΚ, σεξ υπάρχει, καμία απιστία. Η ιδέα να το πω στον άντρα μου με τρομάζει. Όχι γιατί είναι κακός, αλλά γιατί η ίδια δεν ξέρω αν είναι φάση, αϋπνία, κρίση μέσης ηλικίας ή αν έζησα χωρίς να ξέρω τον εαυτό μου. Όποιες περάσατε από όψιμη αμφισεξουαλικότητα — φεύγει ή δυναμώνει; Και πότε λέγεται στον σύζυγο — τώρα μέσα στη σύγχυση ή όταν είσαι σίγουρη;