Στο αεροδρόμιο Ηρακλείου είπε ε χωρίς αυτή τη φορά

Στο αεροδρόμιο Ηρακλείου, Παρασκευή απόγευμα, περιμέναμε την πτήση για Αθήνα. Έπινε καφέ. Είπε ε αυτή τη φορά χωρίς. Δύο λέξεις. Δεν την κοίταξα αμέσως. Η ανακοίνωση του αεροδρομίου έπαιζε. Είμαστε ζευγάρι από εμάς δύο, εγώ 38 αυτή 35, δύο παιδιά. Με το άλλο ζευγάρι, Νίκος και Ελένη ας πούμε, βλεπόμαστε ένα χρόνο. Όλα τα τεστ καθαρά κάθε τρίμηνο. Σπασμένα συνεχώς ακόμα. Η Ελένη είναι κάποιον δασκάλα, ο Νίκος μηχανικός. Καλοί. Αξιόπιστοι. Με ξάφνιασε. Δεν με ξάφνιασε. Δεν ξέρω. Το είχαμε σκεφτεί ποτέ. Όχι ποτέ ότι το έλεγε αυτή πρώτη. Πάντα ο Νίκος και εγώ μιλούσαμε για όρια, μέθοδο, αυτές μάζευαν πιάτα. Τώρα εκείνη. Από Αθήνα γυρίσαμε στο Κουκάκι, πέσαμε για ύπνο, δεν το είπε ξανά. Αύριο ταξιδεύουμε με τους Νίκο και Ελένη στη Θεσσαλονίκη, ταξιδάκι 4 ημερών, τρένο και όλα. Πρέπει να μιλήσω εγώ; Με την Ελένη ξεχωριστά; Με το Νίκο; Έχει κάποιος μιλήσει με ζευγάρι σταθερό για αυτό το θέμα και πώς έγινε. Νιώθω παράξενα ότι αυτή το είπε και δεν την έχω ρωτήσει γιατί από τότε.