Συνάντησα τον πρώην σε κλαμπ. Με τη γυναίκα του. Και ήταν εκεί για τον ίδιο λόγο

Σάββατο, Λαδάδικα, η πόρτα ανοίγει, και στο μπαρ στέκεται ο πρώην. Μετά από οχτώ χρόνια. Με μια γυναίκα που δεν έχω ξαναδεί. Και χαιρετήθηκαν με τον οικοδεσπότη όπως χαιρετάς όταν είσαι ‘‘μέσα’’. Στην αρχή νόμιζα σύμπτωση, ψιλο-σοκαρισμένη αλλά ήρεμη. Μετά κάθισαν με άλλο ζευγάρι, η γυναίκα έβγαλε ρόμπα, και κατάλαβα ότι είναι κι αυτοί στη σκηνή. Ο πρώην με αναγνώρισε σε ένα λεπτό. Κούνησε το κεφάλι. Πάγωσα. Ο άντρας μου δεν ξέρει τίποτα για αυτόν τον πρώην πέρα από το ότι υπήρχε. Δεν ξέρω τι να κάνω — πάμε εκεί τακτικά, και κάθε φορά μπορεί να επαναληφθεί. Και το παράξενο — όσο τον κοιτούσα, ένιωσα ότι ακόμα με τραβάει λίγο. Παρόλο που νόμιζα ότι είχε φύγει από το μυαλό μου. Όποιος έχει βρεθεί σε αυτό — πώς ζεις με αυτή τη γνώση;