Τρία χρόνια ενεργοί. Ξαφνικά — κενό. Τίποτα δεν ανάβει. Είναι burnout;

Άδειο. Κενό. Διακόπτης κλειστός και δεν ξέρω ποιος τον έσβησε. Οχτώ μηνύματα από ζευγάρια στο κινητό και κοιτάω και δεν νιώθω τίποτα. Όχι ‘‘ναι’’, όχι ‘‘όχι’’, τίποτα. Αυτό ήταν το φθινόπωρο. Από τότε τρεις μήνες σιωπή. Με τη γυναίκα ξεκινήσαμε στα 38. [Α43] από τα Εξάρχεια. Τα δύο πρώτα χρόνια καίγαμε. Δύο-τρεις συναντήσεις τον μήνα, ταξίδια σε Θεσσαλονίκη, Χανιά, σταθερός κύκλος. Ιδιαίτερα η γυναίκα μου άνθισε, της έφυγαν παλιά μπλοκαρίσματα της εφηβείας. Μεταξύ μας είναι ΟΚ, σεξ υπάρχει, αλλά και κοινό κάπως. Η γυναίκα ρωτάει διακριτικά αν βρήκα κάποια κρυφά. Δεν βρήκα. Είναι σαν να έσβησε ένας διακόπτης. Όσοι περάσατε αυτό μετά λίγα χρόνια ενεργοί; Παίρνει κανείς διάλειμμα ή είναι σημάδι ότι τελείωσε η φάση οριστικά; Και είναι κοινό να ‘‘τελειώνει’’ ο ένας πριν τον άλλον;