fann skilaboð á tölvunni hans. Ég var ekki að leita.

fann skilaboð á tölvunni hans. Ég var ekki að leita. Hann hafði opnað flipa á sameiginlegu tölvunni og gleymt að loka. Konu sem ég þekki ekki. Þrjár vikur. Flörtandi, ekki kynferðislegt enn. En nálægt. Við erum í opnu sambandi. Það er ekki málið. Málið er regla númer tvö: við látum hvort annað vita áður en eitthvað byrjar. Áður. Ekki eftir. Hann hefur brotið þessa reglu. Þrjár vikur er ekki 'áður'. Þrjár vikur er 'ég er búinn að taka ákvörðun og ég er bara ekki búinn að segja þér.' Ég sagði ekkert. Ég lokaði flipanum. Ég gerði kvöldmat. Hann kom heim. Við horfðum á sjónvarp. Hann hló að einhverju. Ég brosti. Hef ekki sagt honum að ég veit. Það er tveggja vikna gömul vitneskja núna. Tbh veit ég ekki hvers vegna ég er að bíða. Kannski vegna þess að ég veit að um leið og ég segi það, þá vita við bæði að við þurfum að ákveða eitthvað. Og ég er ekki tilbúin að ákveða. Reykjavík, Vesturbær, bæði 39, ekkert barn. Í opnu sambandi í fimm ár.