Hitti fyrrverandi minn á samkomu. Með konunni sinni. Og þau voru þar af sömu ástæðu

Laugardagskvöld, lokað boð í Kópavogi, hurðin opnast, og við barinn stendur fyrrverandi minn. Eftir níu ár. Með konu sem ég hef aldrei séð. Og þau heilsuðu skipuleggjanda eins og maður heilsar einhverjum sem er ‘‘innan‘‘. Fyrst hélt ég tilviljun, kannski er hann bara að drekka. Svo settust þau hjá öðru pari, konan tók af sér slopp, og varð ljóst að þau eru í senunni. Fyrrverandi þekkti mig mínútu síðar. Kinkaði kolli. Ég stirðnaði. Maðurinn minn veit ekkert um þennan fyrrverandi nema að hann hafi verið til. Veit ekki hvað ég á að gera — við förum þarna reglulega núna, og í hvert sinn getur það gerst aftur. Og það furðulega — meðan ég horfði á hann, fann ég að hann dregur mig enn aðeins. Þó að ég hafi haldið hann væri farinn úr hausnum á mér. Einhver sem hefur lent í slíku — hvernig lifir maður með þeirri vitneskju?