Maðurinn minn vill prufa eitthvað í Berlín

Maðurinn minn vill prufa eitthvað í Berlín. Ekki ferðina. Klúbb. Hann sá auglýsingu á netinu, sýndi mér hana á símanum á meðan ég var að brjóta saman þvott. 'Bara til að skoða.' Ég sagði ekkert. Hann hélt áfram. 'Bara til að skoða, við þurfum ekki að gera neitt.' Síðan kom hann með bæklinginn frá flugfélaginu. Síðan flugverð. Síðan hótel sem er nálægt klúbbnum. Þetta hefur þróast yfir þrjár vikur úr 'hugmynd' í 'áætlun'. Ég hef aldrei sagt já. Ég hef heldur ekki sagt nei. Ég hef bara sagt 'hmm'. Hann hefur tekið 'hmm' sem 'kannski' og 'kannski' sem 'já'. Á sunnudag sá ég bókunina í tölvupóstinum hans. Hann bókaði flugið. Ekki klúbbinn, en flugið. Ágúst, fjórar nætur, Berlín. samt veit ég ekki hvort ég er reið yfir flugbókuninni eða hvort ég er reið yfir því að hafa aldrei sagt nei skýrt. Ég gaf honum pláss til að halda áfram. Það er hluti af mínu vandamáli líka. Akureyri, bæði 41, ekkert barn enn. Hvernig stoppar maður eitthvað sem maður leyfði?