Имам 46 и тукушто разбрав што навистина ме возбудува

Имам 46 и оваа година разбрав што навистина ме возбудува. И не е мажот ми, иако го сакам. Тоа е идејата да ме гледа некој кој не го познавам. Се случи минато лето, во Охрид, на терасата на еден ресторан кој не сакам да го именувам, носев фустан кој не беше ништо посебно, и еден маж од соседната маса ме гледаше шест-седум секунди подолго отколку што требаше. Толку. Се вратив во апартманот и со маж ми водевме љубов како што не сме веќе осум години. Од тогаш фантазиите ми се поместија. Не е веќе за него. За тоа е дека ме гледаат. Во базен. На прослава. Каде било. Vanilla сме, дваесет години заедно, две деца (постарата на студии во Скопје, помладата уште дома). Никогаш не сме биле во lifestyle. Не знам ниту дали сакам 'да правам' нешто. Сакам само да бидам видена како жена со тежина во соба, не како 'мајката на Илина'. Како се зборува за ова со човек кој мисли дека сексот ни е во ред? И во ред ли е да сакам само погледот, без останатото?