Не можам повеќе.

Не можам повеќе. Во lifestyle сме единаесет години. Единаесет. На почеток јас сакав, таа прифати. Потоа таа сакаше повеќе од мене. Потоа јас се обидов да фатам чекор. Сега не сакам и не знам како да и кажам. [М48], таа [Ж45], децата веќе студираат во Софија и Скопје, куќата празна во Битола. Празнотијата во куќата направи нешто. Таа отиде во теретана, отиде пак на партии, сака два пати месечно сега. Јас имав проблем со срцето пред пет месеци, мал, но ми смени нешто. Не сакам повеќе никој нов во креветот наш. Не сакам ниту некој нов во животот наш. Сакам да седиме на терасата вечер и да пиеме вино и да молчам. Како да се каже после единаесет години 'не можам повеќе, не се совпаѓам со тоа во што се претвори ти'? Затоа што тоа е вистината и не можам да ја изговорам. Имам 48. Немам време за лажење.