Полиаморија или свингање? Не ги разликувам повеќе [М38]

Минатата година сретнав жена, Сања, 35, разведена и таа. Имаме нешто посебно. После четири месеци таа ми рече дека не сака класична монограмска врска, ама и не сака свингање. Сака полиаморија — други стабилни емотивни врски паралелно, не само сексуални авантури. Јас немам проблем со сексуалното отворање — го направив со ексот премалку. Но не разбирам зошто емотивно треба да има уште некој. Кирил, 38, разведен пред пет години, живеам во Битола. Од развод до сега имав главно ad-hoc односи преку клубови и приватни забави во Скопје — Центар главно, понекогаш Охрид во лето. Се обидов да читам — Хелен Фишер, Ester Perel, Кристофер Рајан. Половина од она што го кажуваат има смисла, половина не. Чувствувам дека свингерската сцена ми е појасна: договор, рамки, секс како активност. Полиаморијата за мене звучи како отворање за бескрајни заплети. Море, не ми е јасно. Дали некој овде поминал од свингање во полиаморија, или обратно? Каква е разликата во секојдневно искуство, не во теорија? И почитува ли се „почит" кога имаш и ти и таа други партнери истовремено, или станува сè транзакциско?