Drie jaar in de scene en ik verveel me een beetje, is dat het einde of een fase?

Vorige zaterdag op een Amsterdamse club, middernacht, betrapte ik mezelf op de gedachte dat ik liever thuis aan het lezen was. Mijn vrouw zag het. Ze zei niets toen, maar onderweg naar huis vroeg ze of ik oké was. Ik loog ja. De boog in het groot. 2022 ontdekking. Eind 2022 eerste feesten, letterlijk het opwindendste wat ons in tien jaar was overkomen, we kwamen terug en praatten dagen, herlazen berichten, planden meteen de volgende. 2023 topjaar. Jaar twee, vaste kring van zes paren, de diepte van die verbindingen was ongelooflijk. We dachten dat we onze mensen voor altijd hadden gevonden. Jaar drie is anders. Dezelfde feesten, dezelfde mensen meestal, hetzelfde formaat, en ik voel het niet meer. Mijn vrouw is niet opgebrand zoals ik maar ze beseft dat ik wegdrijf, en het besef zelf creëert een tweede laag tussen ons. M40, F38, Amsterdam West. Ik wil weten of dit een fase is of het begin van het einde. Heeft iemand een plafond in jaar drie geraakt en is daarna naar iets diepers gegaan, wat veranderde voor jou? Of is het eerlijke antwoord dat de scene voor de meesten een houdbaarheid heeft van twee of drie jaar en daarna iets wordt wat je hebt gedaan? Ik wil liever de eerlijke variant, ook als het de tweede is.