Hoe gaat jullie stel om met de grens tussen lekker recreatief op feesten en "dit wordt waarom we gaan"

Vorig weekend op een club besefte ik dat ik niet helder was geweest op een van de afgelopen zes evenementen. Niet één. Daar ben ik gaan zitten typen. Het patroon schoof langzaam. Twee jaar terug deden we het clichématige: glas of twee wijn, soms een halfje MDMA op grotere events, lekker licht en onder controle. De afgelopen zes maanden gaan we niet naar een feest zonder iets te nemen. De "samen een halfje" is "een halfje elk bij binnenkomst en nog een halfje rond middernacht" geworden. Een vriend uit de scene introduceerde ons aan GHB vier maanden geleden voor één specifieke avond en we hebben het sindsdien drie keer gedaan. Niets dramatisch. Geen overdosis, geen schrikmoment, geen ruzie. De reden dat ik schrijf is subtieler: de aantrekkingskracht is verschoven van "de mensen en het spel" naar "de chemische ervaring die toevallig mensen en spel bevat". Mijn vriend ziet het niet zo en wordt defensief als ik het aansnijd. F33, M35, Rotterdam, twee jaar scene. Ik vraag niet om nuchterheidspreken, we zijn volwassen, we zitten niet in de problemen. Ik vraag hoe andere stellen deze verschuiving navigeren. Regels gesteld? Heeft een van jullie het eerder benoemd dan de ander? Pauzes? Niemand praat hierover hardop en het moet vaker voorkomen dan het zwijgen suggereert.