Mijn vrouw wil me cuckold maken en ik weet niet of ik het wil omdat het mijn fantasie was of omdat het haar fantasie is geworden

Korte versie. Drie jaar geleden heb ik mijn vrouw verteld dat ik cuckold-fantasieën had. Ze reageerde verbaasd maar nieuwsgierig. We hebben er een jaar over gepraat. We hebben boeken gelezen. We hebben porno gekeken (samen). In jaar twee zei zij dat ze wilde proberen. We hebben een man gevonden via een Nederlandse FetLife-achtige site, drie keer koffie in Groningen (we wonen daar, ik werk aan de universiteit, zij bij een woningcorporatie), één keer een rustig diner. Hij was geschikt — schoon, intelligent, niet bedreigend, geen contact buiten ons. Wat ik niet had voorzien is dat zij het LEUKER vindt dan ik dacht. Niet leuk-genoeg-om-mee-te-doen. Leuk-echt-leuk. Sinds vier maanden zijn er hem-en-haar momenten waar ik niet bij ben omdat ze het buiten de cuckold-dynamiek wil ontdekken (haar woorden). Ik vind het oké — het was haar fantasie geworden, dat is een gezond teken. Maar ergens vind ik ook dat MIJN fantasie nu het hare is, en ik weet niet meer of ik nog opgewonden raak van een dynamiek die ik zelf niet meer regisseer. Soft cuck wordt poly en ik twijfel of ik het was die op poly hoopte. Iemand vergelijkbaar meegemaakt? Wanneer is een fantasie van jou nog van jou als je partner er meer mee doet dan jij?