Twee jaar na borstkanker willen we terug naar het clubje, ik ben doodsbang om bekeken te worden
Drie weken geleden, na een lange avond met wijn, vroeg hij heel voorzichtig of ik ooit weer naar een feest zou willen. Heeft het niet voorgesteld, alleen genoemd. Ik zei misschien. Sindsdien slaap ik niet goed. Amsterdam De Pijp, ongeveer zes jaar in de scene voor de diagnose, vooral kleine huisfeesten in Amsterdam en soms Rotterdam. Begin 2023 borstkanker, stadium 2. Mastectomie links in maart, reconstructie die niet bijster symmetrisch is geworden (de chirurg waarschuwde me maar tot je het ziet snap je het niet), zes maanden chemo, daarna bestraling. Zeventien maanden vrij van ziekte, alle controles oké. Maar mijn lichaam is niet meer hetzelfde. Linkerborst kleiner, zichtbaar litteken, gereconstrueerde tepel die niet goed is aangeslagen. Mijn man ziet me elke dag en knippert niet. Een vreemde in een Amsterdams feest die op een hete avond hoopte zou wel kunnen knipperen. Dat is het deel dat me opvreet. Ik wil geen medelijden, geen microgebaar van terugdeinzen, ik wil ook niemands avond verpesten. Heeft iemand dit meegemaakt? Hoe pakte je de eerste terugkeer aan? Heb je de gastvrouw vooraf gewaarschuwd, ben je langer bedekt gebleven, ben je er gewoon ingedoken? Ik weet echt niet hoe ik die ruimte weer in moet stappen.