Një vit pas kimios. Burri thotë akoma të dua — unë nuk e ndiej veten grua

Tani po më thotë butë që i mungon të jemi çift, jo paciente dhe kujdestar. Mendja im pajtohet. Trupi im ngrin kur më prek shkëndinë. Quhem Elira, e martuar 14 vjet, jetojmë në Bllok, kam 40. Janarin e kaluar diagnoza e kancerit të gjirit, mastektomi në krahun e djathtë, kimio nga marsi deri në tetor. Flokët po vijnë ngadalë, gjithçka tjetër ndihet e huaj. Burri ka qenë skala për mua gjatë gjithë kësaj. Fjeti në karrige në spital, më solli çaj në 4 të mëngjesit kur s'flija dot, më lau kur s'mbahesha në këmbë. E çuditshme është që dëshira u kthye, por jo drejt tij. Po mendoj për një të huaj që nuk di asgjë nga historia. Një vështrim që s'ka mëshirë brenda. Nuk jam e sigurt nëse është seksuale apo thjesht nevoja për t'u parë si grua sërish. Kush ka kaluar nëpër kancer dhe ka gjetur rrugën e kthimit te trupi i vet përmes seksit? Vështrimi i një të huaji ndihmoi apo të largoi nga partneri? Nuk po kërkoj inkurajime, po kërkoj histori të vërteta.