Swingersi i poliamoria za darmo

Trafiasz na post Kasi. Płomień, wiśnia, truskawka: reagujesz jednym gestem, a ona to widzi. Bez czekania na match: jeśli Ci się podoba, piszesz do niej – za darmo.

Twoja kolej. Dotknij „+”: zdjęcie, zwykły tekst, pytanie do społeczności albo wydarzenie. Post trafia na tablicę Twojego kraju i widzą go otwarci ludzie z Twojej okolicy.

Pary, kobiety czy mężczyźni: decydujesz, kto może pisać do Ciebie bezpośrednio. Pozostałe wiadomości czekają w Prośbach i nie przeszkadzają. Zasada jest taka sama dla wszystkich.

• „Kto może pisać do mnie bezpośrednio?” — pary, kobiety, mężczyźni: zaznaczasz.
• Zablokuj, ogranicz, wycisz — jednym gestem, z poziomu profilu.
• Zgłoś — zajmie się tym nasz zespół moderacji.

Wymiana partnerów — Pary, które się wymieniają, miękko albo w pełni. Najbardziej ruchliwy pokój w weekend.

Czat swingerski — Pokój ogólny: tu się przedstawiasz, zanim dołączysz do innych.

Pary — Tylko profile we dwoje, do rozmów we czwórkę.

Kobiety solo — Moderowany z bliska, z ostrzejszymi zasadami zaczepiania niż gdzie indziej.

Trójkąty — Pary szukające trzeciej osoby i single, którzy się proponują.

BDSM — Praktyki ustalane wcześniej, jasne ramy, precyzyjne słownictwo.

Dojrzali — Osoby po czterdziestce piątce, które nie szukają tego samego tempa co inni.

LGBT+ — Osoby bi, lesbijki, osoby trans i niebinarne — bez sprowadzania do czyjejś fantazji.

Dyskrecja — Dla tych, których życie zawodowe nie zostawia marginesu błędu.

Czat bez rejestracji — Rozejrzyj się przed rejestracją, a potem załóż konto, żeby rozmawiać.

To, co czytasz na obuny, jest filtrowane, żeby każdy mógł rozmawiać z szacunkiem.

• Sprawdzane pseudonimy i opisy — na żywo, już podczas pisania: wulgaryzmy, dane kontaktowe i reklamy są odrzucane.
• Tekst w relacjach — sprawdzany przed publikacją.
• Wiadomości w pokojach — filtrowane przed publikacją, a potem czytane ponownie.
• Jawne zasady — te same dla wszystkich, egzekwowane przez ludzi z naszego zespołu.

Darmowy portal i aplikacja randkowa dla par, singli, swingersów i osób poliamorycznych. Tu się poznajecie, rozmawiacie prywatnie albo w grupie i umawiacie wieczory. Użytkownicy w 67 krajach: każdy kraj ma własną tablicę, własne pokoje i własną listę osób wolnych dziś wieczorem.

Miękka wymiana (soft) — Partnerzy się wymieniają, ale bez stosunku. Tak zaczyna zdecydowana większość par.

Pełna wymiana (full swap) — Wymiana do końca. Zwykle przychodzi po kilku miękkich wieczorach, czasem nigdy, i to nie jest porażka.

Jeden pokój — Zostajecie ze swoim partnerem, ale w jednym pokoju z innymi parami. Patrzycie i jesteście oglądani, nikt się nie wymienia.

Kandaulizm — Przyjemność z patrzenia na swojego partnera z kimś innym. Nazwa pochodzi od króla Kandaulesa, opisanego przez Herodota.

Jednorożec — Kobieta solo, która zgadza się poznać parę. Samo słowo mówi, że częściej się jej szuka, niż znajduje.

Trójkąt — Do pary dołącza trzecia osoba. Najczęściej poszukiwana praktyka i ta, którą najtrudniej ustalić, jeśli nic nie zostało powiedziane wcześniej.

Otwarty związek — Para zostaje w centrum, ale pozwala sobie na spotkania na zewnątrz, według zasad ustalonych razem.

Poliamoria — Kilka relacji miłosnych naraz, o których wszyscy wiedzą i które akceptują. Mówi się tu najpierw o uczuciach, nie o wymianie.

Impreza zamknięta — Spotkanie w prywatnym mieszkaniu albo wynajętym domu, na zaproszenie. W Polsce to częstsza forma niż stały klub.

Zamknięta grupa — Krąg par, które znają się od dawna i przyjmują nowych tylko z polecenia. W Polsce większość wieczorów odbywa się właśnie tak.

Wanilia — Wszystko poza tym światem: zwykły związek, zwykli znajomi, zwykły wieczór. Używa się tego bez pogardy, po prostu żeby zaznaczyć różnicę.

Twarda granica — Praktyka, której nie zrobisz w żadnych okolicznościach. Mówi się o niej przed wieczorem, nigdy w trakcie.

Opieka po (aftercare) — Chwila potem: rozmowa, wyciszenie, sprawdzenie, czy drugiej osobie jest dobrze. Ci, którzy ją pomijają, najszybciej rezygnują.

Spadek nastroju — Dołek, który przychodzi dzień albo dwa po wieczorze. Fizjologiczny, bardzo częsty i niezwiązany z żalem.

Zasada trzech rozmów — Powtarzana rada: nie umawiajcie się na nic przed trzecią rozmową. Dwie pierwsze służą temu, żeby zobaczyć, czy druga strona słucha.

Przed wyjściem: ustalcie zasady razem — Ustalacie we dwoje, co tego wieczoru wchodzi w grę, a co nie, i umawiacie się na słowo albo gest, który zatrzymuje wszystko bez dyskusji. Zasada, która sprawdza się najlepiej u par z długim stażem, jest najprostsza: jeśli któremuś przestaje być dobrze, wracacie do domu i nikt nie robi z tego zarzutu.

Przy wejściu: godziny, zaproszenia i zakaz zdjęć — Większość miejsc prosi pary i kobiety solo o przyjście przed określoną godziną, a mężczyzn solo wpuszcza z zaproszeniem albo na ograniczoną pulę. Telefon zwykle zostaje w szafce: zakaz zdjęć obowiązuje wszędzie i to zasada, na której zależy najbardziej.

Pierwsza godzina: bar, drink i rozmowa — Nic się nie dzieje. Ludzie piją drinka, rozmawiają, rozglądają się — i to jest normalne, większość gości robi to samo. Zwykłym wejściem jest rozmowa przy barze z inną parą, a wieczór, który na tym się kończy, to zupełnie normalny wieczór.

Zaczepiać i być zaczepianym: kodeks klubu — Para przedstawia się we dwoje, nigdy jedno bez drugiego; osoba solo przedstawia się po prostu. Rozmawia się o wszystkim poza tym, co mogłoby nastąpić. Odmowa nie wymaga uzasadnienia i nie podlega negocjacji: w dobrze prowadzonym miejscu kończy zaczepkę od razu, a jeśli tak się nie dzieje, mówicie o tym obsłudze.

Co zabrać: strój, prezerwatywy, woda — Strój, w którym dobrze się czujesz, a nie taki, który ma robić wrażenie, coś na przebranie, prezerwatywy, nawet jeśli miejsce je zapewnia, i wodę. Alkoholu pije się bardzo mało: to pierwsza rzecz, o której mówią bywalcy, i pierwsza, którą początkujący ignorują.

Kto płaci i ile: kwota ustalona z góry — Na prywatnych wieczorach zwykle składa się na jedzenie i alkohol, a kwotę podaje się z góry, bez targowania na miejscu. Jeśli ktoś unika tego tematu przed spotkaniem, to zwykle znak, że warto odpuścić.

Jeśli nic się nie wydarzy: to nie porażka — Zdarza się często. Wiele par wychodzi trzy albo cztery razy, zanim coś się ułoży, bo musi zagrać z innymi ludźmi, tego samego wieczoru i w tym samym nastroju. Rezygnują ci, którzy spodziewali się czegoś innego niż wyjścia.

Następnego dnia: rozmowa i spadek nastroju — Porozmawiajcie o tym oboje, zanim tydzień to przykryje: co się podobało, czego wolelibyście nie powtarzać, co zaskoczyło. Dzień albo dwa później często przychodzi spadek nastroju. Jest fizjologiczny, bardzo częsty i nie oznacza żalu — najlepiej przechodzi, gdy od razu się o nim mówi, z partnerem albo z kimś zaufanym.